روانکنندههای صنعتی یا روغنهای صنعتی برای کاهش سایش و اصطکاک بر روی قطعات متحرک ماشین مانند چرخدندهها یا بلبرینگها استفاده میشوند. روانکنندهها به عنوان یک فیلم یا لایه میانی بین دو سطح دارای اصطکاک عمل میکنند و حرکت نرم و کارامد را ممکن میسازند.
روغنهای روانکاری مایعاتی با گرانروی پایین هستند که از زنجیرههای بلند پلیمرها و برخی افزودنیها جهت بهبود کارایی روغن و نگهداری از روغن تشکیل شدهاند. آنتیاکسیدانها رایجترین افزودنیها هستند که از اکسید شدن روغن و در نتیجه از خوردگی روغنها جلوگیری میکنند.
گریسها از ترکیب روغنهای معدنی و ترکیب شوندههای دیگری مانند صابونهای پایه لیتیوم ایجاد میشوند. گریسهایی مانند دی سولفید مولیبدن، گرافیت و سایرین ممکن است به برخی غلیظدهندههای ویژه نیاز داشته باشند.
گریس این قابلیت را دارد که با روانکنندههای موجود در روغن مخلوط شود و ضخامت آن را افزایش دهد و روانکننده را قادر میسازد تا ذرات را از سطح جمع کند. گریس میتواند به عنوان یک مانع بین سطح و آلایندههایی که میتواند به ماشین آلات صنعتی آسیب برساند عمل کند.
روانکاری و یا روغن کاری فرایندی است که عملکرد بیشتر ماشین آلات فعلی، عمدتا ماشین آلات صنعتی را تصحیح کرده و بهبود میبخشد. عدم استفاده از روانکنندهها یا روغنهای صنعتی، باعث سایش شدید ماشین آلات صنعتی شده و آسیب جدی به ماشین آلات زده میشود بطوریکه عمر مفید آنها به پایان میرسد و از کار میافتند.
روانکاری جهت تعمیر و نگهداری از ماشین آلات صنعتی امری ضروری است که اصطکاک را کاهش میدهد و در نتیجه از مقاومت بین دو قسمتی که در حال حرکت هستند جلوگیری میکند. با استفاده از روانکارهای صنعتی میتوان سایش قطعات درگیر را کاهش داد و از بالا رفتن دما در اثر سایش جلوگیری نمود که در نتیجه این اقدامات مانع از خوردگی قطعات ماشین آلات صنعتی شد.